Datum

Dit jaar zou ik samen met een vriendin Limburgs Mooiste gaan fietsen, ook gingen er nog zeven mountainbikers mee. Na vele trainingen samen maar ook alleen, was het weekendje weg dan eindelijk aangebroken.

Onderweg was het al heel gezellig en kwamen de (sterke) verhalen van voorgaande jaren naar voren. We bereikten verrassend snel ons huisje in Simpelveld, de auto's konden uitgeladen worden en de fietsen van de rekken. Na eerst een bakkie koffie/thee, besloten we om onze startbewijzen maar eens op te halen, dit was op het grote avantis terrein in Bocholtz. Na een kleine 5 km fietsen waren we er al (ideale uitvalbasis bungalowpark Simpelveld).

Bij het startbewijs zat nog een bon voor een GRATIS energie reep van Born, dus wij met z'n allen heen, tja je bent toch een Nederlander he! Na wat te hebben rondgelopen bij de verschillende standjes ( met wel hele mooie dure racefietsen) begon de wind ineens heel erg aan te halen, en ja hoor een dikke hoosbui volgde. Dat beloofde wat voor de andere dag! Toen het ietwat was opgeklaard snel op de fiets terug naar het huisje. Flink wat pasta weggewerkt met z'n allen en op tijd naar bed gegaan. De volgende dag om 6 uur opgestaan lekker rustig aan ontbijten en spullen pakken. Toch wel een beetje zenuwachtig voor wat komen gaat, en voor mijn gevoel wel 100x naar de wc geweest.

Rond 7:45 zijn we richting start gefietst met z'n allen, daar hebben mijn vriendin en ik afscheid genomen van de mountainbikers en konden we eindelijk aan onze tocht beginnen. De zenuwen verdwenen meteen zodra we begonnen te fietsen. Helaas was het wel heel druilerig weer en dat zou ook niet veranderen op deze dag. We waren gestart op de gele lus oftewel 100km zwaar. Deze route is goed voor 16 behoorlijke klimmetjes. De eerste serieuze klim was de Rohrberg die begon met een aanloop over kasseien erg leuk met nat weer! Vlak daarna beklommen we de Vaalserberg van de Duitse zijde, vondt ik een mooie beklimming.We hadden afgesproken dat we om de 20km even iets moesten eten, vooral omdat ikzelf al had ervaren wat er gebeurd als je te laat begint met eten tijdens zo'n tocht! (Dan lukt het dus simpelweg niet meer) Dus effe wat langzamer fietsen anders krijg je de boel niet weg. We fietsten allebei super goed, en haalden in de beklimmingen zelfs stoere grote mannen in, geeft een goed gevoel (of zou het aan het verzet liggen hahaha). Zo passeerden we nog vele beklimmingen waarvan wij de zwaarste vonden de Gulperberg, Grensheuvel, Moorheide en de kruisberg.Met de finish in zicht nog 15 km te gaan, kreeg mijn vriendin een lekke band, onze grootste nachtmerrie! We hadden natuurlijk wel eens geoefend maar toch. De wij hup fiets aan de kant en gereedschap en reservebandje erbij. Het wiel hebben we er zo uit, we willen net beginnen met de bandenlichters en juist op dat moment stopt er een aardige vent die vraagt of we hulp nodig hebben, waarop wij allbei roepen JA GRAAG!! Weg emancipatie hahaha. Die man heeft ons dus geholpen ondertussen waren z'n fietsmaten ook al terug gekomen en werd het nog een gezellige bedoeling.

De laatste 15 km hebben we met z'n beiden vrolijk, kletsend uitgefietst. Toen we na 100km over de finish kwamen waren we dan ook erg trots op ons zelf, we hadden het dan toch maar mooi gedaan!!

Er zijn onderweg nog wat leuke filmpjes gemaakt door de organisatie je kan ze kijken door op de site van limburgs mooiste te klikken en dan op video's 2011 en dan mijn naam invullen agnita hoffmann. Best leuk om te zien, ik zit op de fiets met het rode stuurlint en heb een beige/grijs windjack aan.

Al met al was het een leuke ervaring, volgend jaar zeker weer!!

Mijn eerst volgende uitdaging is in september dan ga ik met mijn vader(Wiecher Nekeman) de Mont Ventoux beklimmen!! Verslag volgt

Vriendelijke groet Agnita Hoffmann